Danir eru alveg dásamlega afturhaldssamir og fastheldnir á sína siði, ég er alltaf að uppgötva það betur og betur. Ég gerði þau mistök um daginn að segja það við matarborðið í vinnunni, þe að ég hefði komið til Danmerkur til að víkka sjóndeildarhringinn og kynnast einhverju nýju - en í staðinn væri ég alltaf að rifja upp gamla siði sem Íslendingar hafa fyrir mislöngu lagt af. Af einhverjum undarlegum ástæðum átti ég ekki marga vini í vinnunni þann daginn. Einn vinnufélaginn reyndi að skjóta til baka með því að við værum nú ekki nútímalegri en það að við tryðum því að það byggju tröll og álfar í steinunum - það gerðu Danir ekki. Ég svaraði til baka að það væri nú varla von, hér væru engir steinar!!! Það varð ekki til að auka vinsældir mínar. Nú er það markmið hjá mér að finna jákvæðar hliðar á Dönum svo ég verði ekki alger einstæðingur hérna í Danaveldi.

Það er aðeins farið að bera á jólastemmingu hérna, búið að skreyta Strikið (sem er ekki eins flott og Laugavegurinn fyrir minn smekk) og opna jólin í Tívolí (sem ég er ekki enn farin að skoða). Matráðskurnar í vinnunni eru líka búnar að skreyta matsalinn með músastigum úr kreppappír, sem eru sko fullkomlega í góðu gildi hér, og fólk farið að spjalla um jólaþetta og jólahitt. Ég hef aðeins verið að spjalla við fólk um hvernig Danir haldi jól. Og það er alveg merkilegt hversu líkt það er gömlu góðu íslensku jólunum sem ég, gamla konan, man eftir frá því að ég var barn. Þeir baka sko vanilluhringi, gyðingakökur og það allt saman. Flestar algengar smákökur hér eru þær sömu og mömmur okkar bökuðu í den. Síðan er þeim meinilla við ljósaseríur á jólatrénu sínu og vilja eingöngu hafa lifandi kertaljós. Ég var nú eitthvað að tala um það að Íslendingar hefðu lagt það af eftir að hafa brennt niður nokkuð mörg hús. Mér var bara sagt að það væri svo ljótt og glatað að vera bara með seríur og ekki vitund jólalegt. Ég er nú orðin svo fullorðin að ég man eftir því þegar við vorum með lifandi kerti á jólatrénu heima og man hvað það var ótrúlega tilkomumikið. Það tók mig mörg jól að venjast seríunum því þær eru talsvert tilþrifaminni en kertaljósið. Ég varð því að vera sammála Dönunum um að þetta væri mjög fallegt allt saman. Ég hef aftur á móti verulegar áhyggjur af brunahættu á þessari dönsku jólahátíð, spáið í það - kveikt á 500 kertum á hverju heimili og svo drekka allir miskunnarlaust bjór og snafs alla hátíðina. Það hlýtur að vera alveg brjálað að gera hjá slökkviliðinu hérna.

Síðan er það siður í hverju húsi að dansa í kringum jólatréð og syngja jólasálma og það finnst mér ótrúlega krúttlegt. Við Berglind erum auðvitað farnar að hugsa fyrir hvaða íslensku sálma við eigum að taka, það má búast við mjög löngum og ströngum tónleikum ef fram fer sem horfir.

Það er eitt þó sem ég kannast ekki við að við Íslendingar höfum lært af frændum okkar Dönum, og það er þetta með hjörtun. Hér er allt stútfullt af rauðum hjörtum og á að vera ákaflega mikið í anda jólanna. Ég fór eitthvað að spyrja út í þetta í dag, skildi ekki alveg samhengið og fékk nokkur sett af stórum augum sem fyrstu viðbrögð. Danir standa sum sé í þeirri meiningu að jólin séu hátíð kærleikans og það standa hjörtun fyrir, semsagt ást okkar til Guðs og þeirra allra þarna uppi. Heima er þetta auðvitað hátíð ljóss og friðar og þykir bara fullgott, hvergi minnst á ást - hvað þá hjörtu. Ég varð því að játa það að á Fróni skorti eitthvað obbólítið uppá kærleikann. Það varð einhvern veginn enginn hissa, við þykjum svoddan hellisbúar hvort eð er.

Hér er líka alsiða að menn sendi frá sér óskalista um hvað þeir helst vilja fá í jólapakkann sinn. Það kannast ég nú lítið við að heiman, hvorki nú eða fyrr. Ég held að þar sé komin sá þáttur Dananna sem við höfum hvað minnst lært af, þeas peningavit. Danir hafa ímugust á að fara illa með fé og því kaupa þeir auðvitað eingöngu jólagjafir sem þeir eru vissir um að falli þiggjandanum í geð. Mér heyrist líka að þeir seu talsvert hófsamari í hversu dýrar gjafir þeir kaupa, en þá kemur auðvitað aftur til sögunnar þetta sama peningavit. Við hefðu auðvitað átt að læra eitthvað af þessum árhundruðum sem einokunarverslunin stóð - en það er eins og það einasta sem við höfum haft upp úr því er hungrið til að kaupa eitthvað..... sama hvað!!

En ég get ekki sagt annað en að ég hlakki bara svolítið til þessara dönsku jóla, þau verða nokkuð lík þeim sem ég man þegar ég var 5-6 ára ..... nema þá voru allir ódrukknir!!

Af ýmsum ástæðum er mér áfengi efst í huga í dag.

Ég er sem sér ekki fyrr byrjuð að vinna en ég er komin í einhvern lítinn klúbb sem fær sér föstudagsbjór, og er skilst mér algengt fyrirbæri hér. Ég var voða glöð með þetta, gaman að kynnast fleira fólki og svoleiðis. Ég var líka nokkuð viss um að þetta væri svona 1-2 bjórar, huggulegt spjall um daginn og veginn, slappað af eftir vikuna og siglt inn í helgina - allir síðan komnir til sinna heima um 8 leytið um kvöldið. En það er greinilega ekki sá föstudagsbjór sem mér var boðið með í. Borðið flaut í bjór og maður hafði sig allan við að forðast öll skotin sem að auki var verið að reyna að koma ofan í mann. Ég endaði með því að skríða heim um miðnættið alveg kexölvuð, hrikalegt!!! Liðið í vinnunni var bara voða hissa "hva, ertu ekki Íslendingur?? þeir eiga nú að þola nokkra bjóra!!" Ég varð auðvitað dálítið móðguð með að Íslendingar séu taldar svona miklar byttur (þó ég væri ekki endilega hissa) og benti með þjósti á að Danir drykkju 5-falt meira pr.haus en við. Þar að auki eiga þeir splunkunýtt Evrópumet í unglingadrykkju. Hafiðiði það þarna baunarnir ykkar!!

Framkvæmdastjórinn minn, sem er hress og kátur kjaftaskur, stúderaði með Íslendingum í Odense fyrir uþb 20 árum og þá sagði hann að íslensku partýin hefði verið þannig að strákarnir hefðu verið farnir að berja hver annan um 8 leytið á kvöldin. Á svipuðum tímapunkti voru stelpurnar orðnar illa drukknar og vergjarnar mjög, dönsku strákagreyin áttu þá fótum sínum fjör að launa, þeim var umsvifalaust nauðgað ef þeir náuðust. Hann er algerlega sannfærður um að komi hann með í föstudagsbjórinn, gerist annað af tvennu, annað hvort reyni ég að slá úr honum framtennurnar eða rífa hann úr fötunum og skella honum á barborðið.

Okkur var boðið í 1 árs afmæli bróðurdóttur Hans á dögunum. Mæting var um hádegisbil og bjóða átti uppá frokost (hádegisverð) og þetta er fyrsta barnaafmælið sem ég hef komið í þar sem mér var bæði boðið uppá snafs og bjór og nóg af því. Danir góna bara á þig ef þú ferð að gagnrýna þetta háttarlag og segja bara "hvað er vandamálið, það er enginn fullur??"

Danska ríkisstjórnin er nýbúin að setja saman fjárlagafrumvarpið fyrir næsta ár og það var kynnt fyrir nokkrum vikum. Einu upplýsingarnar um innihaldið sem virtust ná eyrum fréttamanna var að það náðist samkomulag um að aflétta gjöldum af áfengi og tóbaki. Frá og með 1. janúar verður því talsvert ódýrara að drekka og reykja. Ég varð alveg kjaftstopp, maður er auðvitað alinn upp í neyslunni sé stýrt með verðinu og þó ég sé nú ekki endilega viss um að það sé rétta leiðin þá kom þetta útspil mér sannarlega á óvart. Þetta gerðist í kjölfarið á fréttum af Evrópumetinu í unglingadrykkjunni, sem by the way sárafáir hafa einhverjar áhyggjur af . Það eru einhverjar mjóróma raddir að reyna að innprenta þjóðinni það að börn 14 ára og yngri ættu nú ekki að drekka mikið, en um leið og þau eru orðin 15 er það nú aldeilis í góðu lagi. En auðvitað hlusta Danir ekki á þetta píp.....sjálfsögð mannréttindi að fá að drekka sitt öl í friði, hvaða tuð er þetta útaf engu.

Greinilegt að Þórarinn Tryfingsson býr ekki hér!!!

hhmmm

Nýjustu tíðindi héðan eru þau helst ad ég er loksins farin að vinna, ég veit ekki hvor er fegnari Hans eða Danske Bank. Allavega sofa bádir mun betur. Milt sagt lagði ég mig lítið fram við atvinnuleitina en allt kom fyrir ekki, ég fékk samt vinnu eins og skot.

Vinnan er í fjármáladeildinni hjá WorldCom (akkúrat, fyrirtækið sem hefur sýnt hvað ævintýralegastu takta í bókhaldssvindli sem mönnum er kunnugt um) ........ af einhverjum undarlegum ástæðum beinast nú allra augu ad bókhaldinu og reikningsskilum, og því er verið að fá fólk til að koma lagi á óreiðuna.. En kosturinn er að þetta er alþjóðlegt fyrirtæki og risavaxið af stærð miðað við minn atvinnuferil og það er gaman að kynnast hvernig hlutirnir gerast í svona stóru batteríi. Ég fæ að fara pínu með puttana í það. því ég á m.a. að sjá um innri viðskipti félagsins.

Fyrstu vikuna var ég svo þreytt ad ég að ég hélt ég yrði að hætta aftur, hrikalegt álag að vinna fyrir sér. Þegar maður tekur 9 mánaða aumingja-orlof þá tekur greinilega smá tíma að koma sér í gang á ný. Ég tala nú ekki um þegar allir tala helvítis dönsku ALLAN DAGINN, fyrstu dagana var ég alltaf komin með hausverk klukkan 10. Núna er mér farið að finnast bara gaman og tala manna mest, þó fólk skilji ekki alltaf hvað ég er eiginlega að tjá mig um.

Minn næsti yfirmaður er ofsa fyndin dama, pínulítil, algerlega hnöttótt af spiki, farin ad fá smá skalla eða amk er eitthvað stórfurðulegt við hárið á henni ..... Ingibjörg Sólrún er sko með þykkan makka miðað við þessa. Síðan býr hún í Malmø og keyrir á milli, á þessum líka bílnum - splunkunýjum Mercedes Benz 2ja sæta sportútgáfu og hún keyrir alveg eins og druslan dregur. Kallarnir þora ekki fyrir sitt litla líf að setjast upp í bíl með henni.

Annars vinnur hérna fjöldinn allur af stórmyndarlegum drengjum, þeir eru langflestir á mínum aldri svona ca. 25-30. Ég er því búin að pressa upp og laga til allt mitt fínasta púss til að mæta nú nógu glæsileg í vinnuna. Verst hvað andlitslyftingin tekur orðið langan tíma á morgnana. Annars er þetta líka flotta mötuneyti á staðnum, 3 máltíðir á dag og þar af ca. 6 réttir í hádeginu, ég stefni því hraðbyri í hvalastærð og vona bara innilega að strákarnir hérna taki Keikó framyfir Pamelu Anderson.

Jæja þá, nú er ég nokkurn veginn komin í gang !!! Berglind og Hulda þurfa svo aðeins ad hjálpa mér að snyrta þetta til, þangað til verður þetta víst ad duga.....

Úff, gat loksins komið inn gestabók ..... en hún er alls ekki á réttum stað!! Þarf greinilega að fá aðstoð fagmanna til að koma því í lag. Greinilega mikið ógrín að vera tölvunörd.

Ég er ekki alveg klár á af hverju ég vill endilega mitt eigið pistlasvæði, en mig er búið að langa til þess lengi og við bara sjáum til hvað endar hérna inni. Það gæti verið allt mögulegt t.d. óhóflega djúpar pælingar, útrás geðillskunnar, játning synda minna eða hversdagslegar hugrenningar. Sennilega er það nú bara gamla góða sjálfhverfan, mér finnst ég auðvitað vera að ganga í gegnum svo sérstaka hluti þessa dagana og því verður allt svo yfirgengilega merkilegt. Að verða svona lasinn í kúlunni fær mann til að skoða svo margt og hugsa svo margt. Þar að auki er ég í fyrsta skipti búsett í öðru landi þó ekki hafi ég nú flutt langt. Engu að síður rekst ég á eitthvað á hverjum einasta degi sem mér finnst skemmtilega merkilegt. Það er óendanlega gaman að fá að horfa á hlutina með gestsaugum, mikil forréttindi þykir mér.

Vei, er held ég bara búin að fatta hvernig maður bloggar ..... ekki slæmt!!!

hhmmm

hhmmm.......