Thursday, May 08, 2003

Kíkið á okkur vinsysturnar, samblogg mitt, Ólínu og Kristínar = www.hexin.blogspot.com ...... sorry, kann ekki að setja link sko.

Thursday, May 01, 2003

Minn er mesta hetjan sko ..... hjólaði í vinnuna í gær ..... og heim í dag.

...ekki það að ég hafi verið allan tímann í vinnunni sko ... það ringdi bara svo hrikalega mikið í eftirmiðdaginn í gær að ég hefði drukknað ef ég hefði reynt að hjóla heim þá sko. En það tekur hreinlega rúman klukkutíma að hjóla hvora leið, þ.e. fyrir Íslending sem þýðir uþb 20 mínuútur fyrir Dana.

Ég lenti meira að segja í slysi og allt á leiðinni heim, lærði sumsé mjög skyndilega að þegar strætó stoppar er alveg eins líklegt að út streymi fjöldinn allur af fólki sem er svoleiðis skítsama þó minn sé að hjóla. Ég fékk þó alla vegana staðfest að bremsurnar á hjólinu mínu svínvirka, sérstaklega á framhjólinu, því minn hjólhestur skvetti rassinum 90° og steypti Elfu greyinu í götuna mitt í þvögu af nýafstöðnum strætófarþegum. Vesalings Danirnir höfðu aldrei séð annað eins og tóku dágóðan tíma í að jafna sig á ósköpunum .... og hjálpuðust svo að við að skafa mig upp af malbikinu. En minn er auðvitað bæði töffari og nagli svo það var ekkert annað að gera en að láta sem ekkert væri, rétta stýrið aðeins og stærstu beygluna á brettinu og hjóla svo fast og ákveðið af stað á ný.

..... ég hlakka til að virða fyrir mér litafegurðina á afturendanum á mér á næstu dögum !!


Tuesday, April 29, 2003

Annars er ég mesta pæjan sko, með splunkunýtt hár. Hannað af Gun-brit sem er aðal, yfir og mest hip og kúl, hárkellan hér í Köben. Gun-brit var sum sé sjálf og í eigin persónu að kenna öðrum, heldur minna kúl og alls ekki aðal, hárskerum - og ég var hármódel.

Ég fékk vægast sagt engu ráðið um hvað gerðist með hausinn á mér sem leiddi til þess að núna er hárið á mér stutt að aftan, en sítt að framan !!!! Allt frekar öfugt við það sem var og maður á að venjast sko. En allir sætu strákarnir í vinnunni eru búnir að hrósa nýja hárinu mínu svo ég fíla mig núna ekki eins og hármódel heldur SÚPERMÓDEL !!!!

Ég hvet lesanda minn til að flykkjast hingað til að berja mína guðdómlegu hárfegurð augum ....

Djöfulsins dónar geta læknar verið !!!!

Ég sem sagt fór til doksa. Svo hrikalega dauðvona að ég var alveg komin að því að gefa upp öndina - vissi bara ekki alveg úr hverju ég var að deyja. Það var eiginlega bara það sem læknirinn átti að segja mér - svona gefa út dánarvottorðið fyrirfram. Kransæðastífla, heilablóðfall eða æxli voru efst á listanum hjá mér .... af því fannst mér æxli eiginlega dramatískast og hallaðist því eiginlega helst að því.

En nei nei ..... alltaf sama sagan hjá þessum helv....læknum. Alveg sama hvað ég kepptist við að lýsa einkennum þá var lífsins ómögulegt að fá einhver almennileg viðbrögð hjá læknisdruslunni. Hann mældi blóðþrýstinginn til að gera mig ánægða og þegar hann sá að það var ekki að fullnægja þörf minni fyrir klíníska umhyggju þá sendi hann mig í blóðrannsókn.

Sjúkdómsgreiningin sem ég fékk var bara enn og aftur þunglyndi, ekkert bráðdrepandi eða neitt .... það er aldrei neitt annað að mér en það að hausinn á mér er í ólagi .... ömurlega embarrassing bara. Ég fékk ekkert kröftugura út úr þessu en tilvísun til sálfræðings og blátt bann við því að lesa nokkurn tímann doktor.is !!!!

Ég hef því sennilega ekki frekari afsakanir fyrir að hjóla ekki í vinnuna .... var nefnilega svolítið hrædd um að ég fengi heilablóðfall á leiðinni.

Friday, April 18, 2003

Fyrsti joggdagurinn í ár .... loksins!! Veitir heldur ekki af, ég ar alveg farin að passa í Keikó-fötin mín aftur.

Ég er reyndar búin að vera í þvílíku þunglyndi undanfarnar vikur og það hefur satt að segja haft veruleg áhrif á löngun mína til að jogga. Svolítið svekkt yfir því því mér fannst ég vera á svo góðri siglingu með geðheilsuna. Í þetta skiptið veit ég amk hvað ýtti dýfunni af stað og það hjálpar alltaf (...og Hulda mín það hafði sko ekkert með veru þína að gera....ávallt velkomin). En maður verður bara að rifja upp það sem doksinn sagði og reyna að fara eftir því. Það hjálpar til dæmis að búa í einu landi, lítið gagn að því að flytja til Danmerkur en vera alltaf með hausinn heima á Íslandi. En nú er markmiðið að fara eftir eigin ráðum og feisa fram á við. Ég er í áratugi búin að vera að berja hausnum við sama steininn og nú er kominn tími til að snúa sér að öðru. Sumu fær maður bara ekki breytt og svoleiðis er það bara.

Ég er reyndar að fara að byrja í nýtísku þerapíu í maí - hlakka voða mikið til þess. Hugræn athyglismeðferð - það heitasta á markaðnum í dag. Vona að það komi loksins einhverju lagi á hausinn á mér.

Talandi um hausinn á mér þá var hrikaleg hystería í gangi á heimilinu í gær. Ég hef nefnilega undanfarið verið að fá blóðnasir upp úr þurru og ákvað að kíkja á doktor.is og 5 sekúndum seinna var ég búin að sjúkdómsgreina mig = of hár blóðþrýstingur !!! Þegar ég var búin að fara yfir aukaverkanir af lyfjunum mínum þar sem hækkaður blóðþrýstingur var á meðal, fara yfir sjúkrasögu fjölskyldunnar (sem í gær amk hafði öll meira og minna þjáðst af háum blóðþrýstingi) og einkenni mín (raunveruleg og ímynduð) var ég að sjálfsögðu fullkomlega dauðvona.

Hugurinn hófst samstundis handa við að skrifa kveðjubréf, gera erfðaskrá (ótrúlega litlu að skipta samt) og undirbúa útförina. Ég átti því verulega annríkt í gær og hafði engan tima til annarra hluta. Ég sofnaði fullkomlega uppgefin, mjög lýjandi mál að vera dauðvona skal ég segja ykkur.

Í morgun ákvað ég síðan að kíkja aðeins á þann möguleika að ég lifði þetta jafnvel af. Til að komast til heilsu á ný þyrfti ég að koma eftirfarandi atrfiðum í lag:

1) Hætta að reykja - ég get nú ekki hætt mikið meira, nema að ég hætti að umgangast reykingafólk - þá verð ég að flytja frá Danmörku, hér reykja allir.
2) Halda kjörþyngd - hrumpf, hvað er nýtt!!
3) Hreyfa sig reglulega - var ég ekki að jogga eða hvað???
4) Draga úr áfengisneyslu - ég hélt ég væri nú búin að því, en þar fýkur þá þessi stöku föstudagsbjór :(
5) Borða fjölbreytt og fitulítið fæði - já, já, ég er að éta gulrætur akkúrat núna.
6) Forðast streitu og stunda slökun - Hulda, tókstu jógaspólurnar með þér heim??

En semsagt ef þið viljið njóta lífsins elskurnar, í Guðanna bænum haldið ykkur frá doktor.is - það er bráðdrepandi andskoti.


Monday, March 10, 2003

Úff !!! Þvílík ömurð....

Í hádeginu í dag settist ég hjá ungu, sætu og flottu sölumönnunum sem ég vinn með. Það var algerlega antiklimax þessarar viku. Þessir hrikalegu töffarar gátu ekki talað um annað en börn og bleiur .... og þá sérstaklega verð- og gæðamun á milli Pampers og Libero. Inn á milli skömmuðust þeir sín fyrir að vera svona glataðir en komust engan veginn uppúr umræðunni samt. Mér varð hreinlega óglatt af leiðindum og átti bágt með að koma niður mat mínum.

Ég ætla að láta þetta mér að kenningu verða og halda mig í félagsskap við stelpurnar - þær hafa alltaf eitthvað skemmtilegt að spjalla um.

Friday, March 07, 2003

By the way .... hef tekið mér tímabundið leyfi frá trúboðinu, gat nebbla hvergi stungið hárblasaranum í samband í svörtustu Afríku. Ætla að bíða þangað til þeir eru orðnir pínu meira tæknivæddir. En eftir það stefni ég á að pína ofan í þriðja heiminn mínum allra heitustu rauðsokkuboðorðum sem hafa nákvæmlega ekkert með Kristindóm að gera. Mun mikilvægara að kenna Frú Shaka Zulu að heimta sömu laun fyrir sömu vinnu en að jarma ofan í hana Faðir vorinu.

Úr því að ég er nú einu sinni byrjuð þá er annað sem ég var að spá í um daginn.

Ég sá nefnilega viðtal um daginn við unga konu, hún hafði skrifað barnabók eða eitthvað, átti 9 ára dóttur og bladíbla - man ekki meira af díteilum. Þessi dama var í viðtali vegna skoðunar sinnar á því að æskuárin væru orðin svo fá. Hún lýsti því að í dag ætti hún í stökustu vandræðum með að finna leikföng fyrir þessa 9 ára dóttur sína. Dóttirin var sum sé eins og aðrir jafnaldrar hennar ekki baun áhugasöm um leikföng. Hún vildi bara Britney Spears músik, Britney Spears föt og gelgjuherbergi og svo framvegis. Móðirin var lítt hrifin af því að dóttirin væri svona ung orðin "unglingur" og fannst henni þröngvað allt of snemma í hálfgerðan fullorðinsleik.

Fyrst var ég innilega sammála konunni, sorglegt alveg. Svo fór ég aðeins að pæla betur í þessu og fór að velta fyrir mér hvað krakkar voru eiginlega að gera áður en þessi ósköp með Britney Spears og allar poppstjörnurnar dundi yfir.

Mér finnst í rauninni æskuárin alls ekki hafi verið neitt lengri, það eru bara fyrirmyndirnar sem hafa breyst. Hér áður fyrr léku litlar stelpur bara mömmur í staðinn fyrir poppstjörnur .... ekki er það nú minni fullorðinsleikur. Svo þegar Barbie varð pínulítið of barnaleg þá tók við að fara að passa börn .... almáttugur ef eitthvað er að fullorðnast hratt þá er það akkúrat það. Ég held að það sé bara hollara að velja sér fjölbreytilegri fyrirmyndir en að spóla í hjólfarinu hjá foreldrum sínum, kannski einhver von til að sjálfstæð skoðun mótist.

Ég held að strákarnir hér áður fyrr hafi verið heldur heppnari, ekki allir bara með pabbann í maganum, enda líka fjölbreytari flóra að velja úr. Konurnar voru í raun allar eins. En það er bara voða gaman að sjá litla Eminema út um allt og síst óhollara held ég en einhver bíla-bolta manía.

Semsagt slappið af og leyfið börnunum að velja sínar fyrirmyndir - þannig verða þau vonandi sjálfstæðir einstaklingar með fjölbreyttar og skemmtilegar skoðanir og lífsstíl.

Wednesday, February 26, 2003

Ég held ég verði að láta undan látlausum þrýstingi frá lesanda mínum og hefja skriftir á ný. Nú hefur lesandinn kvartað 2svar á 6 vikum og það er bara meiri pressa en ég þoli.

Ég saknaði þess óskaplega að vera ekki heima á Fróni síðustu viku til að fylgjast með dramanu hjá Dabba og Baugsmönnum, óendanlegt hvað vel gefnir menn láta hafa sig útí. Fyrir okkur Frónverja er þetta auðvitað bara mesti brandarinn, betra en skaupið, og ég vænti þess að flestir hafi hlegið dátt að vitleysunni allri. Aftur á móti er það kannski ekki jafnfyndið að virt erlend dagblöð taka upp þennan lókal brandara og bera hann á borð fyrir heimsbyggðina eins og um einhvern alvöru viðburð hafi verið að ræða. Enda líka hvernig í ósköpunum á þeim að detta í hug að leiðtogar landsins og frammámenn í viðskiptalífinu í vestrænu ríki, ausi hver annan auri án þess að sýna vott af ábyrgðartilfinningu fyrir afleiðingunum. Þetta skaðar nefnilega fleiri en umrædda skapsmunamenn, sem algerlega misstu sjónar á þeim hagsmunum sem þeir eiga að vera að gæta, en stjórnuðust þess í stað af þeirri þörf einni að kasta meiri skít til baka. Ég reikna með að þau íslensk fyrirtæki sem sækja á erlenda markaði hafi ekki verið of ánægð með í hvaða ljósi heimsbyggðin var uppfrædd um íslenskan viðskiptamarkað, íslenskt siðgæði, pólitíska ábyrgð á Íslandi og skyld málefni. Það var greinilega fátt um að menn gættu þess hvaða stöðu þeir gengdu áður þeir opnuðu munninn. Vel væri ef um einstakan viðburð væri að ræða en það er því miður síður en svo.

Hvenær vöxum við upp úr gelgjuskeiðinu og förum að haga okkur eins og fullþroska þjóð ???

Sunday, February 09, 2003

Jæja, langt síðan síðast. Ég bið lesanda minn afsökunar á algeru andleysi nýverið. Það hefur ekki mikið skánað en hér er þó gerð tilruan til "betrunar".

Ég hef átt alveg yndislega helgi. Við heimsóttum vinafólk okkar í nágrenni höfuðborgarinnar og eyddum með þeim helginni við skógarhögg. Þvílík sæla að eyða deginum undir berum himni, vinnandi með höndunum. Við vorum fjögur stykki og felldum ca. 60 tré, og bútuðum í eldivið. Ég er orðin sæmilega útlærð í drumbaburði, lurkakasti, greinaklippingum og þvíumlíku. Mæli samt ekki með greinaklippingunum, það er mikil þolinmæðisvinna og enginn sem hafði lundarfar í það nema Hans. Það er alveg dásamlegt hvað Danir eru mikið dugnaðarfólk...... amk þegar peningar eru annars vegar. Ég komst að því að þessi vinna okkar er ca. 5 dagsverk, og það hörkuvinna. Þetta sparar einu dönsku heimili uþb 20-25.000 íslenskar krónur á ári í upphitun. Ég dytti niður dauð ef fleiri en 3 Íslendingar myndu nenna slíku púli fyrir ekki meiri pening - ég undanskil að sjálfsögðu íslenska bændur ...... þetta er jú þeirra heila líf, púl og strit fyrir lítil sem engin laun. Ég veit nú ekki hversu lengi ég dygði í svona þrælavinnu, en sem helgartilbreyting var þetta aldeilis dásamlegt ekki síst fyrir mitt viðkvæma geð.